Dorinda Deckers

Surprise!

2011-12-12T14:03:00.018+01:00

Afgelopen vrijdag was eindelijk iedereen klaar met z'n surprise. Iedereen, dat zijn Mark, Mirjam, Marieke en ik. Vier dagen later dan de oorspronkelijke planning kwamen we erachter dat we allemaal dezelfde lootjes hadden getrokken als vorig jaar. En dat we elkaar en onszelf hadden overtroffen in gedichten en surprises!

Voor Marieke was ik ouderwets aan het klungelen geweest met hout, zaag en wol. Ze leent nl. regelmatig mijn telefoon om Angry Birds op te spelen. Het lag dus nogal voor de hand om een katapult te bouwen waarmee ze een varkentje af kon schieten op vogeltjes. Hè, gezellig, geen spelletje op je mobiel maar gewoon met z'n allen op de grond spelen. Weer es wat anders. De beschrijving van de katapult staat op kidzlab.nl, de vogels zijn gemaakt van pomponnetjes, wiebeloogjes en vilt. Met latjes uit de blokkendoos eerst even een stellage bouwen om de vogels in te zetten.

En het werkt echt! Kijk maar naar dit 12 seconden durende filmpje.

En nog even in het kort de andere surprises:

Hier fiets ik tussen werk en school, volgens Mirjam

Marieke gaf Mark de touwtjes in handen met deze Touwtrek(k)raam

Tot bloei gekomen Mirjam kreeg van Mark deze bloembol (gevuld met bloembolletjes voor guerilla gardening)

De gedichten houd ik eventjes geheim, maar geloof me: goed voor een lach en een traan, al dan niet van de lach. En nu weer een jaartje stressloos, alsjeblieft.

Verantwoorde traktatie

2011-12-06T10:11:00.006+01:00

Een paar weken geleden werd Eva-Lotta 5 jaar. Nou zit ze op een Montessorischool en dus moest er een gezonde traktatie komen. Helemaal mee eens, hoor, dus ik surfte het hele internet af op zoek naar iets gezonds. En daar begon de discussie in mijn hoofd. Kaas? Te vet. Soepstengels? Te zout. Mandarijntje? Te kinderachtig. Worst? Te vet/te zout/onrein. Een klein stukje speelgoed? Waarschijnlijk kinderarbeid. Enfin, uiteindelijk heb ik op verzoek van Eva-Lotta toch maar iets met kaas gedaan, én een kerstomaatje én een klein speelgoedje, nl. een Zwartepietengelukspoppetje. En om er nog een Montessoridraai aan te geven heb ik alles op een wereldbol geprikt. Heel verantwoord.

Je hebt nodig:

een piepschuim bal van 20 cm doorsnee

een piepschuim ring om de bal op te zetten

parasolprikkertjes

gelukspoppetjes

blokjes kaas

cherrytomaatjes

Ik heb eerst de bal blauw geverfd en op de ring geplakt. Van een topo-oefenwebsite heb ik de werelddelen op de gok vergroot en geprint. Prikkers vullen, over de wereld verdelen en klaar.

Niet eens zoveel werk dus.

Herfst op de vensterbank / Knutseltijd! 2

2011-10-24T15:42:00.014+02:00

Het herfsttafereeltje van vorig jaar is inmiddels uitgebreid. Nog meer kabouters en een icoontje, aangevuld met kleibladeren als waxinelichthouders. Eindelijk is de vensterbank vol.

En ik had het al eerder geconcludeerd: een blog bijhouden is inderdaad niks voor mij. Ik laat het namens de familie Deckers maar over aan mijn huisgenoten.

SchoolBank

2011-03-13T20:51:00.004+01:00

Ik kreeg net via SchoolBank twee kattebelletjes van mijn basisschoolvriendin Amina Benali. Maar ja, ik ben geen betalend lid meer en kan niet persoonlijk reageren. Dus Amina, als je me gaat googlen en je komt hier terecht: laat wat van je horen! Ik zal straks nog op zoek gaan naar een foto van je en die hierbij plaatsen.

Ik ben benieuwd of het zo gaat lukken en of ik lidmaatschap van SchoolBank-plus kan omzeilen...

High Tea, maar dan letterlijk

2011-01-26T21:26:00.012+01:00

Hij is af en ik vind 'm fantastisch! Het effect is eh, wonderlijk. Een beetje ongemakkelijk, misselijk gevoel moet je op de koop toe nemen. Hoewel ik alle vertrouwen heb in Pattex en Bison durfde ik 'm toch maar niet boven de tv te hangen!

Wie wil weten hoe dit theetafeltje is ontstaan: ik heb foto's gemaakt van het proces. Het moeilijkste was, mentaal tenminste, om de chocolaatjes ervoor op te offeren. De rest is timmer- en plakwerk, dus dat kan voor niemand een probleem zijn!

In de kast lagen nog wat IKEA-bedpootjes. Onder plaatje triplex geschroefd en gelijk een ophangsysteem bevestigd.

Tafelkleedje ingesmeerd met verdunde houtlijm. Dan zit het goed vast én het kleedje blijft in vorm hangen.

Op de plek van het servies passende stukjes karton vastgeplakt met houtlijm en vastgespijkerd.

Het servies is verlijmd met Konstruktielijm (die k's heb ik niet verzonnen) en secondelijm. De rest zit vast met fotoplakkers.

Waarom ik geen tijd heb om te strijken

2010-11-28T10:19:00.010+01:00

Gelukkig heb ik een huisgenoot die er serieus plezier in heeft de was weg te werken. Die zelfs Hema-onderbroekjes maatje 104 strijkt! Geweldig natuurlijk, want dan heb ik meer tijd voor geknutsel. Dit zijn de resultaten van mijn verworven vrije uurtjes, met dank dus aan Mark:

Herfsttafereeltje

Woeste Willem en Frank

Tot schoorsteen omgebouwde lucifersdoos

De pinda's zijn echt, hoor

Zo, en nu gauw weer verder met het wintertreintje en de rendieren...

Wat, lees ik literatuur?!

2010-10-12T16:14:00.005+02:00

Echt, er gaat niets boven werken in de bieb. Half Deventer (van Bathmen tot Diepenveen) komt er over de vloer en dat levert elke dag wel feel-good gesprekjes op. Zoals de volgende twee:

Klant (met 6 boeken in haar armen): Ik kom hier maar één keer per jaar, dus ik denk dat ik mijn bibliotheekabonnement wil opzeggen.
Ik: Nee, mevrouw, dat wilt u niet.
Klant: ?
Ik: Als u die boeken die u in uw hand heeft in de winkel koopt, bent u ongeveer twee keer zoveel kwijt als uw jaarabonnement. Dus zelfs als u hier maar één keer komt hebt u de kosten eruit.
Klant: Ja, dat is misschien wel waar.
Ik: En wat dacht u van al die gratis dvd's die we hier hebben? En cd's? En reserveren is gratis, en wat we niet hebben komt voor niks uit een andere bibliotheek, en...
Klant (grijnst):Ja ho maar, ik ben om! Tot ziens! (gaat lachend af)

Of, in Keizerslanden:
Klant: Ik vind het toch zo handig dat die boeken hier op tafels liggen en zo rechtop in de kast staan.
Ik: Ja, hè? Dan zie je gelijk of de voorkant je aanspreekt. En, ook zo handig: op die tafel ligt alle literatuur bij elkaar en daar de streekromans...
Klant: Is dat literatúúr? Ik haal daar altijd mijn boeken vandaan. En ik beweer altijd dat ik nooit literatuur lees. Dus ik lees literatuur?! Wauw, mijn zaterdagmiddag kan niet meer stuk!

Dus, aan al die pechvogels die geen baan in de bieb hebben: loop gewoon als klant de deur plat! En bezorg mij een vrolijke dag!

Het komt allemaal door die armbandjes

2010-07-13T23:19:00.005+02:00

Als ik de Volkskrant moet geloven, zorgen die magneetarmbandjes van Oranje ervoor dat je niet meer om kunt vallen, hoe hard iemand je ook probeert in beweging te krijgen. Wedden dat die Spanjaarden niet van die bandjes droegen? Hadden ze dat wel gedaan, dan hadden we een heel andere wedstrijd gehad. Karatetrap, een tackle met twee benen: het maakt niet uit. Ze waren gewoon blijven staan. Niks gele kaarten dus. De werking van de bandjes is bij deze bewezen.

Takkenbende

2010-06-09T14:50:00.018+02:00

Wat een geluk dat we een dochtertje van drie hebben én een van de origineelste speeltuinen van Deventer praktisch in de achtertuin! Even reclame maken voor De Takkenbende, weer zo'n fraai stukje Ulebelt. Kijk en geniet mee met Eva-Lotta en soms wel tientallen andere kinderen!

Met o.a. een voetje-van-de-vloerparcours, pomp, verstopbuizen, glijbaan, bamboemuziek, fluisterbomen en hutjes.

Knutseltijd!

2010-05-31T13:45:00.008+02:00

Opeens kom ik helemaal niet meer toe aan bloggen of andere tijdvretende internetacties. Ik ben aan het knutselen geslagen. Met een doos vol vilt en een map patronen ben ik helemaal gelukkig. Tijdens het tv kijken, in de trein, ja zelfs in de auto zit ik met naald en draad te klooien. En dit zijn de meest recente resultaten:

Vissertjes

Lente

De vijf brandweermannetjes

Bollen mollen

Nou ja, ieder z'n hobby, toch? Gaat wel weer over. Als ik Pippi, Niels Holgersson, Zwerfkeitjes en Koningskinderen af heb...

Google Code

2010-05-11T18:19:00.003+02:00

De meesten die dit lezen zullen er niets van begrijpen, maar dit zijn de antwoorden op de opdrachten van Henk:

1. De juiste woorden om op te zoeken zijn heel eenvoudig "Brabant, bedrijfstak en arbeidsonrust". Ik dacht dat het moeilijker zou zijn, dus ik zocht op synoniemen "staking", "oproer" e.d. Niet doen dus. Dankzij het uitbureau (?) en de uitslagen van de Krakercompetitie ontdekte ik dat het om de Eindhovense sigarenindustrie ging.

2. Deze vraag hoort eigenlijk bij je algemene kennis: natuurlijk weet iedereen dat Femke Halsema een tweeling heeft. De informatie op Wikipedia leek me het betrouwbaarst: Suzy en Bruno dus.

3. Geen idee, van alles geprobeerd. Ik geef het geloof ik voorlopig op.

4. Wijsgeworden door vraag 1 gewoon gezocht op "president Amerika, beenderen en grafschennis". Dat was nog even zoeken, maar uiteindelijk bleek het om oud-president Bush te gaan, indiaan Geronimo en het genootschap Skull en Bones.

5. Leek eenvoudig, maar "Nederlandse dichter, examen, inktpot" leverde niets op. Dan maar weglaten: "dichter examen inkt" gaf direct De Génestet.

Conclusie: niet te moeilijk doen, soms wat weglaten. Als ik een verloren uurtje heb stort ik me nog eens op opdracht 3.

En wie stond er op de stoep?

2010-04-11T15:05:00.006+02:00

Zoals ik al eerder schreef vind ik het heel wat om 40 te zijn (geworden). En daarom had ik in alle bescheidenheid gedacht dat het wel eens een goede reden zou zijn om mijn verjaardag te vieren. Gewoon, met een aantal buren en wat vrienden uit de buurt. Gisteravond was het dan zo ver. En stipt om 21.00 uur belden de eerste buren aan. Dacht ik. Het bleek niemand minder dan Richard Hampsink! En dat is een oud-studiegenoot die helemaal in Amsterdam woont! En die ik helemaal niet had uitgenodigd! Nou, het kwartje viel direct: wie zou Mark nog meer stiekem hebben uitgenodigd? En ja hoor, precies degenen waar ik bij het zien van Richard op gehoopt had: Marc, Linda, Dorothé en Babette. Echt een geweldige verrassing, zo'n mini-reünie.

Ook de buren en vrienden stroomden binnen en het feest was meer dan compleet! Gezellig, druk en nou ja, feestelijk. Het foto's maken schoot er bij in, maar gelukkig vond ik nog een paar leuke van die studiegenoten. Misschien iets korter geknipt, blonder, grijzer of kaler, maar verder geen spat veranderd:

O, en dan al die cadeautjes: boeken- en Mooi-bonnen, een Tea for 2-bon, thee, kaarsen, een kilo bevroren zelfgeschoten ree (?!), bloemen, amuselepeltjes en drank. Kan maar zo zijn dat ik mijn verjaardag vaker ga vieren ;-)!

Kortom, alle aanwezigen: jullie hebben mij een fantastische avond bezorgd!

Hippe moeder

2010-04-07T13:53:00.004+02:00

Ik heb een heel hippe moeder. 71 is ze en dit jaar hoopt ze overgrootmoeder te worden, maar nooit te oud om te leren:

Rijles van haar schoonzoon met de bemoedigende constatering: "U rijdt nu 20". En let ook op het glas wijn bij haar linkerhand.

Berlijn

2010-04-04T16:38:00.008+02:00

Net tussen de buien door even een ommetje gemaakt met Mark. En dan te bedenken dat we vorige week nog in zonnig Berlijn liepen! Van donderdag tot zondag, zonder kinderen, samen genietend van architectuur, lekker weer en geschiedenis. Nou ja, die geschiedenis is dan allesbehalve iets om van te genieten, trouwens. Wel indrukwekkend: resten muur, het monument voor de joden en een gebombardeerde kerk. Allemaal van die dingen die je natuurlijk wel weet, maar toch was ik diep onder de indruk. Ook van Mark, by the way: die liep met een antibioticakuur in z'n lijf en een ontsteking op de plek van een voormalige kies de halve marathon. In een goede tijd ook nog!

Een vriendelijk mannetje bepaalt het straatbeeld van Berlijn: het stoplichtmannetje. Ontworpen door de Oost-Duitser Karl Peglau en gelukkig behouden als symbool op veel voetgangersverkeerslichten in heel Berlijn. Inmiddels goed uitgemolken door de commercie en dat levert weer leuke souveniertjes op voor de kinderen: alle drie een T-shirt en voor mezelf uitsteekvormpjes. Van vilt heb ik de mannetjes nagemaakt. Nog geen idee wat ik ermee moet. Aan een tas? Op een fietsmand? Zoiets.

Ben benieuwd welke halve marathon Mark nog meer wil gaan lopen. Ik sjok wel mee en duik ondertussen wel weer een museum in. Als ik daarna weer wat te knutselen heb ben ik helemaal gelukkig!

2 april!

2010-04-02T12:01:00.003+02:00

Hoera, vandaag ben ik jarig! En eerlijk, het valt reuze mee om 40 te zijn. Ik voel me opeens een stuk wijzer en evenwichtiger, precies zoals ik 40-plussers altijd zag. En ik lees nog steeds zonder bril. Gelukkig maar, want ik heb Oorlog & Vrede gekregen: 967 pagina's klassieker. Om al die Nikolaj Alexandrovitsjes en Alexander Nikolajevitsjes uit elkaar te houden wordt nog een hele klus, maar ik denk dat ik het einde in ieder geval zonder leesbril ga halen!

Enne, gisteren was het natuurlijk gewoon 1 april, hè. Ik heb echt helemaal niets met GTST, Jan Smit, Barbie en Hugh Grant. En wijn drink ik alleen met z'n tweeën 's avonds op de bank of bij een etentje (want de rest van de dag drink ik thee, weet je nog?). Een dochter verslikte zich al in een paaseitje toen ze mijn vorige berichtje las, dus laat ik de grap maar gauw verklappen voor er nog meer bijna-doden vallen!

Mocht je denken: waar rook is, is vuur, want hoe komt ze er anders op: ik pink soms echt een traantje weg bij een (kinder-)film en kijk op Uitzending gemist naar o.a. Q.I. of Dit was het nieuws. Hugh Grant laat me koud, ik heb daarentegen wel een foto van Mark! En pontificaal op de piano, hè.

Bijna 40

2010-04-01T17:08:00.005+02:00

Aan de vooravond van mijn veertigste verjaardag wordt het tijd dat ik mijn vijf diepste geheimen eens onthul. Weetjes die - hopelijk - niemand ooit achter mij had gezocht. Komen ze:

1. Ik moet altijd een traantje wegpinken bij "Barbie in De prinses en de bedelaar".
2. Op internet kijk ik stiekem Goede tijden, slechte tijden. 's Avonds lukt dat namelijk niet.
3. Soms drink ik op de raarste tijden een heel klein glaasje wijn, gewoon omdat het zo lekker is bij de lunch of bij een restje pizza of zo. Echt maar heel soms, hoor.
4. Weet je dat Jan Smit eigenlijk best een paar ontroerende nummers op zijn laatste cd zingt? Dat moet ik in alle eerlijkheid toch echt toegeven.
5. In een klein laatje naast mijn bureau had ik jarenlang een foto van Hugh Grant verstopt. Mijn geheime liefde dus. Gênant, hè?

Zo, dat is eruit. Ik hoop de komende veertig jaar voorbeeldiger te zijn en te voldoen aan het beeld dat jullie van me hebben.

Overigens vind ik het vreselijk om 40 te worden. Er breekt een tijdperk aan van leesbrillen, opvliegers en zere knieën. Ik hoor dan bij de oudere generatie en mag niet meer naar BNN kijken (maar dat deed ik sinds de Lama's toch al niet). (Echt niet, trouwens!)
Maar ja, niet 40 worden is ook weer geen leuk alternatief. Laat ik het maar zien als een gezegende leeftijd!

Rush hour voor driejarigen

2010-03-15T20:07:00.003+01:00

Marieke is tegenwoordig gek op het spel Rush hour. Aan de hand van een voorbeeld moet je een aantal auto's en vrachtwagens zo neerzetten dat het onmogelijk lijkt het rode autootje eruit te rijden. En dan maar schuiven tot het wel lukt. Eva-Lotta kopieert alles en heeft zich er ook op gestort. Ik vind het al knap dat ze die autootjes hetzelfde neer kan zetten als op het plaatje. Dat gaat zo ongeveer als volgt:

Vervolgens begint ze met de eenvoudigste, zij het niet geoorloofde oplossing:

Maar nu heeft ze 'm wel door:

Op de achtergrond hoor je trouwens Mirjam die zich door Conquest of Paradise worstelt, over het gesmak van Eva-Lotta en haar druifjes heen.

Twee podiumbeesten

2010-03-07T20:38:00.005+01:00

Vandaag was het behalve Mariekes verjaardag (dank u, dank u) ook de provinciale finale van het Kinderen voor Kinderen Songfestival. En die finale had Marieke weer eens bereikt! Jawel, ze hoort dus bij de tien meest getalenteerde kinderen van Overijssel!
Enfin, om 15.00 uur vanmiddag mocht ze het spits afbijten met Vuur en vlam. Op het podium van Odeon De Spiegel in Zwolle, met honderden kinderen en hun ouders in de zaal. En ze deed het fantastisch! Zuiver, zelfverzekerd en foutloos zong ze met de liveband en bespeelde ze de zaal. Wauw, mijn dochter...
Nou ja, ónze dochter moet ik zeggen. Want Mark veroverde menig vrouwenhart door als een van de drie knapste mannen uit de zaal op het podium te gaan dansen met de backing vocals en Babette Labeij. Ik heb een paar seconden hiervan vastgelegd:

Dus, alle eer aan de genen van Mark!

O ja, wie meer wil lezen verwijs ik vanaf morgen of zo naar Mirjams blog.

Willem

2010-02-08T17:05:00.003+01:00

Over het algemeen zijn overlijdensadvertenties in de krant geen bron van vermaak, toch? En er zullen vast erg veel mensen zijn die treuren om Willem die niet meer onder ons is, gezien de enorme hoeveelheid advertenties in de krant van zaterdag. Maar sorry, we moesten hier allemaal vreselijk en hardop om lachen:

Thee. Veel thee

2010-01-20T21:12:00.004+01:00

Laatst werd me gevraagd welke goede eigenschap van mezelf ik graag door zou willen geven aan mijn kinderen. Ik gaf toen een sociaal wenselijk antwoord, maar wat ik eigenlijk wilde zeggen was: mijn liefde voor thee. Liefst met chocola. En dat is gelukt! Van 's morgens vroeg tot 's avonds niet al te laat omwille van onze blazen leuten wij thee. Bij de avondthee hoort al jaren chocola, maar ik vrees dat die misschien ietwat ongezonde gewoonte nu ook bij de middagthee hoort. Oudste dochter Mirjam heeft een geweldig blogje geschreven over thee, met een videoclip op het nummer Cup of tea van The Adicts (waar ik dan uiteraard weer nooit van had gehoord). Echt, ik ben trots op de taalvirtuositeit van deze dertienjarige. En op haar theeverslaving, niet te vergeten.

Jazz they can

2010-01-09T09:46:00.002+01:00

Gisteravond hebben heel veel mensen het Nieuwjaarsconcert van het Deventer Jazz Orkest gemist. In de Kuip nota bene. Maar de mensen die er waren mochten getuigen zijn van een swingend, enthousiast en lekker lopend optreden van o.a. manlief op trompet. Die is op dit filmpje helaas niet te zien want hij staat in het donker, maar goed, te horen is ie wel.

Dus Deventer e.o.: volgend jaar in de herkansing!

Laatste vakantiedag

2010-01-03T15:31:00.008+01:00

Het is nu zondagmiddag. Buiten ligt nog steeds een prachtig dik pak sneeuw. Tot groot verdriet van de oudste twee dametjes Deckers is de vakantie haast voorbij. Gisteravond hadden wij onze Ladies' Night: Mark was naar de film, wij hingen onderuit op de bank met een bak chips en een bak popcorn naar de film Madeline te kijken. De gordijnen waren open: zo hadden we ook nog uitzicht op de sneeuw die stilletjes met bakken uit de hemel kwam. Na de film zijn we naar buiten gegaan om sneeuwpoppen te maken. Om 22.15 uur was er een klaar en lagen er nog eens twee reuzesneeuwballen op de oprit. De sneeuw was inmiddels overgegaan in regen of ijzel. Echt, ik had nog nooit 's avonds in de regen een sneeuwpop gemaakt! Een avond om nooit te vergeten...

En nog even een treurig geval: Eva-Lotta, ingezeept door Marieke. Gek dat Eva-Lotta helemaal niet zo van sneeuw houdt als de rest van de familie.

Typisch kerstvakantie

2009-12-21T10:00:00.004+01:00

Zondagavond. Buiten ligt 10 cm sneeuw, binnen kijken we De Oorlog met mijn idool Rob Trip (wat 'n stem...) en zitten de oudste dames Deckers... te breien! Er wordt gewerkt aan resp. een sjaal voor Beer, een paar vingerloze handschoentjes en een muts voor Beer. Niemand wil zo gezien worden, maar heel gemeen: hier zijn we dan!

Collecteren in de regen

2009-11-24T14:29:00.003+01:00

Deze week wordt er gecollecteerd voor het Nationaal MS Fonds. Bewogen met een paar MS-patienten in haar omgeving had Mirjam zich vorig jaar opgegeven als collectant. Ze is minderjarig, dus ik moest mee. En dit jaar dus weer. Allemaal prima, alleen was gisteravond de enige avond dat zij kon. Het stortregende, bliksemde en stormde, maar gewapend met reservefietslampje in de ene hand (de meeste buitenlampen branden niet, dus erg handig om op de collectebus te schijnen), een paraplu in de andere en laarzen aan gingen wij de huizen langs. En dat levert veel op met dit weer! Minstens het dubbele, dus halverwege zijn we toch maar weer naar huis gegaan, op naar de thee met chocoladeletter. Misschien hebben we donderdag nog een half uurtje om de rest van de route te lopen. Is het egoistisch om dan toch te hopen op droog weer?

Mooi

2009-11-15T14:53:00.005+01:00

Ze zeggen altijd dat je een leven lang moet leren en zo, dus in het kader daarvan ben ik afgelopen dinsdag weer eens naar school geweest. De beauty school om precies te zijn. Met buurvrouw M. die een bon had voor een gratis cursusje bij Mooi. Dat is een bijzonder chique en vooral dure - naar mijn mening - tuttenbellenwinkel op de Flora. Met zes dames zaten wij aan tuttenbellentafels met -spiegels, -penselen, -wattenschijfjes en koppen thee. De juf nam ruim twee uur (!) de tijd om ons alles te leren over de producten van Estee Lauder. Dat sprak ik trouwens altijd op z'n Frans uit, maar dat blijkt niet goed te zijn. Amerikaans moet het klinken.
Ik weet nu alles van het belang van liften, verwijderen van dode huidcellen en kloppende ringvingers. En ik moet zeggen: het resultaat was er wel naar!
Mezelf verwend met een Estee Lauder lipgloss, maar vervolgens bij Etos voor een fractie de rest gekocht! En ik kan me niet voorstellen dat Etos-oogschaduw 11 x zo kort meegaat als Estee Lauder...

Het nut van uit je hoofd leren

2009-11-02T14:21:00.005+01:00

Op onze wc-deur hangen een stuk of twintig gedichtjes. Het begon met 'Denkend aan Holland', omdat ik dat nu eindelijk wel eens uit mijn hoofd wilde kunnen opdreunen. Vervolgens kwamen daar andere klassiekers bij, zoals Gorters Mei en de pruimen van Jantje. Vooral Marieke verveelt zich blijkbaar vaak op het toilet, want die kent ze allemaal inmiddels uit haar hoofd. Heel leuk en goed voor je algemene ontwikkeling en zo, maar er is er eentje bij die ook de dichter dezes Frank van Pamelen nooit uit zijn hoofd zal leren. Dat is het gedicht IKEA:

Bonde, Balder, Bjorken, Billy, Gunntorp, Ribba, Dokument,
Tjabba, Jutta, Makte, Tilly, Nyland, Pragel, Dirigent,
Fjeldal, Knut, Rektangel, Stave, Lagfors, Leksvik, Lillberg,
Lack Kluka, Klitten, Klubbo, Klave, Klappa, Klippa, Klunsa,
Klack, Arstid, Oresund, Jakt, Jekke, Dalby, Wicke, Reba,
Lans, Flimrick, Flatdal, Flote, Flekke, Flit, Flax, Fluffig,
Flygge, Flans.

(Dit sonnet is nog niet klaar. Zet het zelf maar in elkaar.)

Grappig, he?

Een van mijn favorieten is Kees Torn. Even een kort gedichtje dan:

Loopneus

Mijn neus riep, zomaar in het openbaar:
'Ik word nu niet bepaald
Gelukkiger van al dat lopen.
Ik wil worden opgehaald!'

Niet alleen een woordkunstenaar zoals uit het volgende filmpje blijkt!

Kinderboekenweek

2009-10-12T14:11:00.010+02:00

Een van de leukste weken van het jaar: kinderboekenweek! Duurt ook lekker lang, dat zou voor meer weken moeten gelden.
De kinderboekenweek is een goede reden om de kinderen een boek cadeau te doen, liefst boeken waar ik zelf enthousiast over ben ;-)
Eva-Lotta (of ik?) kreeg dit jaar het prachtigste prentenboek ooit gemaakt: Sinterklaas van Charlotte Dematons. Uren bekijken we de gedetailleerde platen en we zijn nog lang niet uitontdekt. Wie nog durft te beweren dat Sinterklaas niet bestaat moet met wel heel sterke argumenten komen, want voor mij is het bewijs van het tegendeel bij deze geleverd.
Mirjam (net 13) kreeg het mij onbekende boek Het leven van een loser, van Jeff Kinney. Ze was ook dol op Adrian Mole, dus ik gok dat ze dit ook wel wat vindt. Weinig diepgang en verhaal, maar wel grappige tekeningetjes. Het leest weer es lekker weg, tussen de proefwerken geschiedenis en Grieks door.
Marieke moet nog iets krijgen, maar die was eigenlijk al tevreden met het Boekenweekgeschenk. Overigens heb ik die blij gemaakt met een souveniertje uit Amsterdam waar ik dit weekend met mijn 'al-18-jaar-mijn-lief' was: een doodle vakantieboek. Meer dan 50 tekeningen die ze zelf af kan maken, bijv. een jongetje in zwembroek met als titel "Au! Wat hangt er aan mijn teen?" Ze bedenkt ongetwijfeld weer iets heel origineels.

Nog even mijn top-5 van favoriete kinderboeken:
1. Sinterklaas - Charlotte Dematons: maakt alle andere boeken over Sinterklaas overbodig
2. Gekakel in de moestuin - Sven Nordqvist: een van de leukste Pettson & Findusboeken
3. De bende van de Witte Roos - Astrid Lindgren: spannend voorleesboek, komt de naam Eva-Lotta vandaan
4. Madieke van het rode huis - Astrid Lindgren: prachtig, ontroerend, sfeervol voorleesboek
5. Koning van Katoren - Jan Terlouw: om maatschappijkritisch over door te praten

Er zijn natuurlijk nog veel meer juweeltjes die ook blijvertjes zijn in huize Deckers, dus lang leve de bibliotheek!

Nu weet ik hoe een president een biscuitje eet

2009-09-30T08:57:00.005+02:00

Op een vrijdagochtend lag ik nog wat te doezelen met Radio 1 aan. Ik word graag op de hoogte gehouden van de gebeurtenissen in de wereld en verwacht dat Radio 1 me daar goed bij kan helpen. Nou, de reportage die Marjon van Royen maakte over de verdreven en teruggekeerde president van Honduras steekt met kop en schouders uit boven alles wat ik er ooit over gehoord heb. Een heus hoorspel. Nee, een objectief beeld van Honduras krijgen we zo niet, maar leuk is het wel. Ik werd bijzonder vrolijk wakker!

Dat vind ik nou leuk

2009-08-19T21:03:00.018+02:00

De zomer zindert om ons heen en daardoor zijn we net zoveel buiten als binnen. Overal laten de kinderen hun sporen achter. Niet altijd even leuk, trouwens, want ik ben echt een hele ochtend bezig geweest om Mariekes kamer in deze staat te brengen:

De grijze container en de stofzuigerzak zitten nu vol. Geeft ook een goed gevoel trouwens, maar ik wilde eigenlijk iets anders vertellen. En wel dat ik soms hardop moet lachen om hun sporen. Eva-Lotta bijvoorbeeld zette twee autootjes buiten neer, waardoor ik naar waarheid kon zeggen dat wij twee auto's voor de deur hebben:

Een meter verderop heeft Marieke haar fluitende tuinkabouter neergezet. Telkens als je er langsloopt fluit ie je na. Goed voor je ego, en hopelijk ook voor het ego van onze postbode!

En Mariekes laatste aankoop die ze financierde door een paar uurtjes saxofoon te spelen op de kleedjesmarkt vind ik echt geweldig:

Ze zijn echt net echt, dus fans van Buurman & Buurman: gauw bestellen bij de Volkskrant!
Het volgende spoor is van mij:

Dit bordje hangt aan de schuurmuur. Er was binnen geen plek meer voor. Ik vind 'm erg leuk en hij past bij een onderzetter die ik als mijn lijfspreuk beschouw (hoewel ik daar dus na die metamorfose van Mariekes kamer een beetje van terugkom):

Aan de Slag in de Ardennen

2009-07-27T12:15:00.015+02:00

Vrijdag zijn we teruggekomen van een niet geheel vlekkeloze maar wel geslaagde vakantie in de Ardennen. Het vakantiehuis was perfect: ruim, nieuw en alles deed het. En het leukste was de tennisbaan waar we gratis gebruik van konden maken. De eerste dagen raakten we vijf ballen kwijt in de weilanden achter de drie meter hoge hekken, maar de laatste week lukte het steeds beter strak over het net te spelen. Marieke zit op ballet en dat is goed te zien. Elke opslag werd gevolgd door een pirouette. Ze mag gelijk nog een jaartje blijven balletten want het zou me niet verbazen als ze daar talent voor heeft.
Er zat ook een infraroodcabine in het huis. Dat zijn allemaal rode lampen in een soort sauna. Ideaal voor onze tennisblessures en je krijgt het er lekker warm van. Leuk voor de meiden: tellen wie de meeste straaltjes zweet tegelijk over z'n rug heeft lopen.
Eva-Lotta vermaakte zich op de 'pantroline' en had helaas niet altijd zin om voor ballenmeisje te spelen. Maar je kunt ook poppetjes tekenen in het gravel, of lange strepen maken met de bezem.

In de Ardennen is eindeloos veel te doen. We hebben gewandeld in de Hoge Venen, gerailbiked, de watervallen van Coo gezien, het Ardennenoffensief en de Slag bij Malmedy haast ervaren in een museum, de meiden mochten op survival, Mark en Mirjam hebben gemountainbiked, we belandden per ongeluk op het popfestival Francofolies in Spa, enz. En toch was het voor Mark en Mirjam niet genoeg. Ze zijn dinsdag even op en neer naar Amsterdam geweest voor U2. Via m'n mobiel kon ik een beetje meegenieten, barstend van jaloezie natuurlijk. En ook nog geen twitter op m'n mobiel, maar lang leve sms. Het minder vlekkeloze deel van de vakantie begon overigens een paar uur voor het concert: Mark en Mirjam kregen 100 meter voor de ingang van de ArenA autopech. Voor Mark een heel gedoe met de ANWB en wegslepen en een leenauto. Een stuk kleiner dan onze Fiat Doblo, maar alle bagage is weer mee terug gekomen!

En thuis in Deventer kregen wij een onsmakelijk onthaal: door een hoosbui was het riool overbelast. De modder stroomde uit een keukenkastje, de gootsteen stond vol zand en vies water. Grr.

Het goede nieuws is trouwens dat Eva-Lotta nu dag en nacht droog is. Weg met alle luiers, luieremmer, commode, Zwitsaldoekjes en rompertjes!

Ontpampering

2009-07-06T13:38:00.005+02:00

Eva-Lotta is inmiddels ruim twee jaar en zeven maanden, dus het is de hoogste tijd dat we van die pampers af komen. En vandaag is zo'n dag dat alle voorwaarden gunstig zijn: lekker weer, geen afspraken (behalve de tandarts die bij mij nog twee oude vullingen met gaatjes moet vervangen) en geen plannen. Direct na het ontbijt ging haar luier uit en kreeg ze een stickerkaart: per goedgemikte poep of plas een sticker en drie stickers is een cadeautje.

De eerste drol kwam niet helemaal goed terecht. In twee delen naast de salontafel, om precies te zijn. Ik had beloofd dat ik Marieke en Mirjam wakker zou maken om de eerste poep of plas te laten zien, dus ze was al halverwege de trap toen ik probeerde uit te leggen dat dat alleen gold voor een iets in het toilet. Gelukkig floepte er tien minuten later een derde drolleke in de wc-pot, onder bewonderend applaus van Marieke.

En toen had ze het door. Voor 12.30 uur had ze zeven stickers te pakken plus cadeautjes van mij en van oma, die natuurlijk gelijk gebeld wilde worden. En niets meer op de grond of in haar Hema-onderbroekje met stippeltjes! Ze zegt gewoon: "o, even een plasje doen" en loopt naar de wc. In een moeite door pakt en plakt ze een sticker en gaat weer verder met waar ze mee bezig was.

Dit is natuurlijk allemaal heel leuk. Maar moet ik dit nou rond gaan twitteren? Dat is namelijk de opdracht bij Ding 12: ontdek Twitter. Het leek me helemaal niets voor mij en dat is dan ook zo. Twitteraars zijn interessante mensen of mensen die zichzelf interessant vinden - de meerderheid, ben ik bang. En die interessante mensen blijken helemaal niet zo interessant te zijn. Op een enkeling na natuurlijk: ik volg met plezier mijn oud-klasgenoot Mei Li Vos. Maar dat je iemand er nou door leert kennen, nee, dat geloof ik niet. Je zet er toch alleen maar stoere dingen op en niet "voor de zevende keer Eva-Lotta's billen afgeveegd" of "koffie gedronken met m'n moeder". Toch?

Graag hoor ik of iemand een echt nuttige toepassing heeft ontdekt van Twitter. En dan bedoel ik niet zo'n uitzondering als "artiest kon keyboard lenen dankzij noodoproep op Twitter" of iets dergelijks.

Vaderdag

2009-06-22T12:57:00.005+02:00

Gisteren was de eerste Vaderdag zonder vader. Nou moet ik zeggen dat het nu ik kinderen heb meer een dag is voor de vader van mijn kinderen, dus erg veel verschil was er niet. En Mark is weer goed verwend. Eva-Lotta had op de peuterspeelzaal een sleutelhanger geknutseld. Ideale uitvinding, zo'n speelzaal. Dat soort knutselwerkjes kun je heerlijk uitbesteden. Van Marieke kreeg hij een pen met zijn naam (Mark: heldhaftig en enthousiast) en van mij een cd van NO Blues. Mirjam maakte het weer bont. Ze had haar cadeau, een boek over fotografie van de 20e eeuw, ingepakt in krantenpapier, overigens bij gebrek aan inpakpapier. Daarop zaten fotootjes geplakt van mooie vrouwen die allemaal smachtten naar Mark. Tot slot gaf ze hem een potlood met mijn foto:

En zo is het maar net.

Een dagje Arnhem

2009-06-21T14:51:00.006+02:00

Vrijdag trouwden Maartje en Jelmer in Arnhem. Een feestelijke, ontspannen dag met een prachtig bruidspaar.

Mark en ik zijn tussendoor naar het Museum voor Moderne Kunst geweest. Een lollige tentoonstelling van rebelse feministes en een magnifiek uitzicht over de Rijn. Een prima plek om te lunchen, trouwens.

Na de receptie hadden we nog tijd om samen te dineren. Gewoontegetrouw kozen we voor Le Grand Royal, een brasserie/restaurant met een originele kaart. Mediterraans dit keer. De verse pepermuntthee bij het dessert deed me denken aan de thee die ik als 10-jarige bij mijn Marokkaanse vriendinnetjes kreeg. Die hadden zo'n betegelde achtertuin met allesoverwoekerende pepermuntstruiken. Ik denk dat ik dat ook in de tuin wil, maar dan netjes in een grote pot...

Een bewogen dag

2009-06-17T21:59:00.006+02:00

Buiten in onze achtertuin staat een prachtig door Mark ontworpen en gebouwd konijnenhok met daarin een schattig zwart dwergkonijn en een cavia. De cavia is het overgebleven zusje Martha van de vorig jaar overleden Maria. Ook het konijn kreeg een naam met een M, namelijk Emma. Wat een keer te verwachten viel gebeurde woensdagochtend: Marieke vond Martha dood in het hok, verscholen onder het trappetje. Uiteraard om kwart over acht, als we toch echt moeten opschieten om misschien voor een keertje op tijd op school te zijn. Nou ja, het lijk maar laten liggen en eerst boodschappen gedaan. Een uurtje later was ik weer thuis met Eva-Lotta en ging de telefoon. Of ik kon werken in Keizerslanden, vanaf kwart voor elf. Daar zeg ik geen nee tegen, dus oma gebeld of ze kon oppassen en eindelijk Martha in een schoenendoos gelegd. De wormpjes en de vl... nee, laat ik niet in detail treden. Enfin, het hok min of meer schoongemaakt, de schoenendoos met inhoud in de grijze container gelegd (Maria lag in de voortuin begraven en vonden we later in delen terug in een omgewoelde kuil) en algauw vertrokken naar Keizerslanden. Een bijzonder kleine wijkbibliotheek met ongeveer net zoveel boeken, cd's en dvd's als wij. Alleen mijn Grootletterboekcollectie is aanzienlijk kleiner. Toch was het leuk en afwisselend werk.
Donderdagochtend hebben we vanuit het raam de begrafenis van Martha aanschouwd: de vuilnismannen deden hun werk zonder een greintje eerbied voor onze container, maar ja.

Ding 11: Wiki's

2009-06-16T14:35:00.006+02:00

De opdracht bij ding 11 is: bekijk een aantal Wiki's en ga er zelf mee aan de slag binnen de 23dingen-wiki. Dat is nog eens een handige uitvinding, als ik het filmpje met uitleg moet geloven. De mogelijkheden zijn eindeloos, alleen moet je er wel even opkomen. Het wijkkoffiedrinken zou bijvoorbeeld prima georganiseerd kunnen worden met hulp van een wiki. Nu wordt er eindeloos heen en weer gemaild over wie welk drinken meeneemt, later komt, niet komt, enz.

Op de 23dingen-wiki heb ik uiteraard een pagina aangevuld over Astrid Lindgren. Zonder naslagwerken en feitjes erbij, gewoon uit m'n blote hoofd en duim. Hartstikke leuk natuurlijk, maar ook o zo gevaarlijk. Er kan maar zo een onwaarheid tussen zitten die een lezer klakkeloos voor waar aanneemt.

De wiki van bibliotheek Deventer kende ik al, maar vind ik niet zo goed doorzoekbaar. De informatie is bovendien vaak achterhaald. Dat is jammer. Leuk dat iedereen zomaar iets kan publiceren, maar volledig of actueel is het dus niet.

Vervulde wensen, sjans en voorlezen aan moeders

2009-06-05T14:06:00.009+02:00

Afgelopen dinsdag heb ik voor het eerst officieel gewerkt. Na twee dagen meelopen en ingewerkt worden mocht ik het alleen doen. Hectisch kan ik het niet noemen: ik heb heel wat boeken opgeruimd en kasten nagelopen, want de vragen die ik kreeg waren snel te beantwoorden. Wat wil je ook, op dinsdagavond? O, er waren wel een paar bezoekers. Van eentje kreeg ik zelfs zijn 06-nummer, mocht ik zin hebben om na afloop wat te gaan drinken. Daar moest ik wel van grijnzen.

Een van mijn favoriete films is -uiteraard- Zweeds en heet Kops. Ik had hem ooit geleend uit bibliotheek Zwolle en was al lang op zoek naar een eigen exemplaar. Nergens te koop. Tot ik nog een zoveelste poging deed op Marktplaats, afgelopen maandag. En jawel! Iemand bood hem aan voor 4,76! Inmiddels heb ik 'm binnen. Vanavond gaan we 'm weer met z'n allen kijken.

Dat is altijd raar: heel lang ergens naar op zoek zijn en het dan vinden. Dat is eigenlijk helemaal niet leuk. Ik heb nu geen doel meer in mijn leven, lijkt het wel. Gelukkig bedenk ik vast heel gauw weer iets nieuws wat ik altijd al heb willen hebben maar waar niet of moeilijk aan te komen is. Ik ben benieuwd wat, ik heb nog geen idee.

Woensdagmiddag heb ik weer voorgelezen in de plaatselijke bieb. Dit keer had het in de krant gestaan, dus er zaten opeens zo'n twintig kinderen met hun moeders. Erg leuk natuurlijk! De moeders vonden het boek minstens zo leuk als de kinderen. En zeg nou zelf: wanneer word je als moeder nou nog voorgelezen?

Queen Camilla heb ik inmiddels uit. Tip: lees vooral ook "De ongewone lezer" van Alan Bennett. Voor een compleet beeld van de echte Queen.

Nu ben ik bezig in wat zwaardere kost, namelijk Revolutionary Road van Richard Yates. En ook een prachtig boek (voordeel van reizen met de trein naar je werk) is Wat verloren is, een debuutroman van Catherine O'Flynn. Leest als een trein, ook.

Ding 10: Delicious

2009-05-25T14:21:00.007+02:00

Buiten is het werkelijk prachtig weer, binnen zit ik te social bookmarken.

Het is waar: ik heb een hele rij Favorieten waar ik helemaal niets meer mee doe. Nu heb ik een account aangemaakt bij delicious.com (Doortje70) en een aantal favorieten gesaved en getagged. En ja hoor, van het een komt het ander. Nu heb ik er opeens een paar favorieten bij! Dat schiet niet op. Straks zit ik de hele zomer binnen, druk met het lezen van al die leuke, interessante, grappige en leerzame sites. Ik heb me geabonneerd op de RSS-feeds van die sites, dus ik hoef ze niet meer zelf bij te houden, dat scheelt misschien weer.

Toevallig heb ik nu een aantal websites onder mijn favorieten van auteurs en films. Misschien kan de bibliotheek daar dus ook iets mee? Je vindt iig heel eenvoudig geschikte websites.

Dankzij het ontdekken van Delicious heb ik nu een superhandige Symbaloo-startpagina. Met een druk op de knop zit ik op de websites die ik vaak bezoek: buienradar, mijn blog, hyves, google reader, enz. Dat vind ik echt een aanrader! Oudste dochter Mirjam heeft 'm ook gelijk geinstalleerd op haar eigen laptop. Zij ontdekt dan natuurlijk weer hoe je leuke foto's op de knopjes kunt plaatsen, dus die van haar ziet er gelijk heel persoonlijk uit.

Zo, nu kan ik zonder schuldgevoel weer lekker in de tuin een boek gaan zitten lezen. Ik heb mijn Ding gedaan.

Zo. Nu hoor ik erbij

2009-05-20T14:47:00.004+02:00

Gisteren heb ik een middag meegelopen in Bibliotheek Zwolle om ingewerkt te raken. Ik hoop lekker aan het werk te kunnen via de Overijsselse invalpool. Reden te meer om me met volle kracht op 23 dingen te storten! Naast het leren omgaan met Bicat, natuurlijk. Het was een bijzondere ervaring. Veel indrukken: al die nieuwe mensen, een op het eerste oog ondoorgrondelijk gebouw, andere ideeen over het indelen, een stad die ik niet goed ken, enz. Ik was heel trots op mezelf dat ik in een keer goed reed, zowel naar de bieb als weer terug naar het station. Puntje d'rbij voor mezelf.

Het leven van de werkende mensheid is toch wel heel anders dan mijn leven, thuis met Eva-Lotta. Het grootste verschil zit 'm in mijn theeconsumptie: thuis ongeremd, daar beperkt tot een kopje in de pauze. Dat zal nog niet eenvoudig worden! Beste collega's: went dat?

Professor Knoikl: ik ben zo vrij geweest deze foto te gebruiken. Hartelijk dank.

Morgen is het Hemelvaartsdag. Ons streven is om voor 8.00 uur de Hoge Veluwe binnen te zijn en te gaan dauwtrappen. Moet haalbaar zijn, met drie kinderen tussen de 2 en 12 jaar. Ruim de helft van ons is toch altijd rond 6.00 uur wakker (met dank aan de zon en de vogeltjes). En nu maar hopen dat we struikelen over de edelherten, wilde zwijnen en eekhoorntjes!

Ding 9

2009-05-14T14:54:00.003+02:00

Reflectietijd! De opdracht is: vertel eens wat je tot nu toe vindt van Web 2.0. Nou, dat is inderdaad wel een nuttige opdracht.
Ik vind het tot nu toe heel leuk. Het vreet tijd, dat wel. Ik las van sommige bibliothecarissen dat ze de cursus 'alleen thuis' volgen en niet op hun werk. Nee, natuurlijk niet! Eigenlijk hoort deze kennis bij je algemene ontwikkeling, dit ga je toch niet in de baas z'n tijd uit zitten vogelen!

Nu werk ik zelf (nog) niet in een bieb, dus ik kan niet helemaal inschatten wat je hier als bibliothecaris aan hebt, maar het lijkt me dat bijvoorbeeld een weblog bijhouden heel goed kan zijn voor de sfeer binnen een bedrijf. Je leert elkaar toch weer beter kennen, je kunt discussies voeren, je van je onbekende kant laten zien, enz. Niet specifiek voor bibliotheken, dus. Boek- of filmrecensies onder de aandacht brengen is misschien weer een interessant extraatje voor de klant. Foto's met elkaar delen via Flickr of Picasa is ook weer zoiets: voor ieder bedrijf een handige optie. Over de RSS feeds ben ik zelf echt enthousiast. Is toch ideaal voor je klanten als je zo de aanwinsten onder de aandacht kunt brengen?

Al met al vind ik het een veelzijdige, nuttige cursus. Er gaat een wereld voor me open, een wereld waarvan ik altijd dacht dat ie bewoond werd door jongetjes van 16 met brilletjes. Ik probeer anderen ook enthousiast te maken voor 23 dingen, meestal de moeders van die 16-jarigen die eigenlijk ook niet altijd alles aan hun puber willen vragen zodra het 'iets met computers' te maken heeft. (Helaas heeft Mirjam me net weer met een probleempje moeten helpen. Ik ben er dus nog niet, maar misschien moet ik dat ook niet willen. Ze genoot zichtbaar van mijn afhankelijkheid.)
Ik ga zo gauw mogelijk lekker verder met ding 10. Dag vrije tijd, dat dan weer wel. Elisabeth de Flines heb ik gelukkig uit. Ik probeer ondanks de cursus nl. toch nog elke week een boek uit te lezen. Vanavond Queen Camilla flink verder lezen, morgen dan maar ding 10.

Tijd om wat uit te leggen

2009-05-11T13:25:00.007+02:00

Een leuke bijkomstigheid van dit geblog is dat allerlei mensen me weten te vinden. Ook mensen die natuurlijk geen flauw idee hebben waarom er soms "Ding" boven mijn berichten staat. Dat zal ik even uitleggen.

Speciaal voor bibliothecarissen is er een gevarieerde, geheel vrijblijvende cursus opgezet om kennis te maken met Web 2.0. Maar ook voor niet-biebmiepen is het natuurlijk hartstikke leuk om dingen te leren die je puberdochter vanzelf al kan. Sterker nog, nu kon ik haar lekker uitleggen waar je zo'n tijdschriftcover met eigen foto's en teksten in elkaar flanst. Voor de geinteresseerden: klik hier als je de cursus ook wilt volgen of bekijken.

Nou zit de wereld vast niet te wachten op verhandelingen over mijn dagelijks leven, dus daar zal ik weinig over melden. Maar ja, ik heb natuurlijk wel iets met de bieb en boeken, dus ik zal eens vertellen wat ik momenteel lees.

Op mijn nachtkastje ligt "Elisabeth de Flines" van Machiel Bosman. Deze historicus heeft aan de hand van brieven, rechtbankverslagen en andere documenten de liefdesgeschiedenis gereconstrueerd van de rijke achttiende eeuwse Elisabeth en haar vaders knecht Eduart. Haar vader was natuurlijk falikant tegen deze relatie en procedeerde tot zijn dood tegen zijn dochter, op haar kosten nota bene. Mooi, treurig, boeiend verhaal. Bijna uit.

Beneden (tijdens het koken, in de tuin of waar dan ook) lees ik "Koningin Camilla" van Sue Townsend. Net in begonnen, maar nu al hilarisch. De monarchie is dertien jaar geleden afgeschaft en de koninklijke familie is verbannen naar een zwaar bewaakte zone, samen met misdadigers en sociaal zwakkeren. Dan wordt het koningshuis weer in ere hersteld. Elizabeth treedt af, Charles weigert de troon en Camilla wordt koningin. Ik ben benieuwd. Aangezien ik al haar andere boeken (je weet wel, o.a. over Adrian Mole) ook heel grappig vind zal ik deze ook wel weer gauw uit hebben.

En tot slot luister ik nog een boek. Vroeger moest je volgens mij eigenlijk blind, bejaard of invalide zijn om in aanmerking te komen voor een "boek op band", maar nu mag iedereen meegenieten. In de auto, tijdens het strijken of nou ja, tijdens "Dingen doen" bijvoorbeeld. En dan luister ik naar "Pekingeend bij nacht" van Sylvia Witteman. Om nog even terug te komen op Martin Bril: ze heeft een leuke column geschreven over Rokjesdag. Zelf maar even luisteren of lezen!

Uiteraard heb ik al deze boeken gratis en voor niks uit de bibliotheek gehaald. Zo zien ze eruit zonder streepjescodes over de titels/foto's/illustraties:

Ding 8 Spelen

2009-05-08T22:08:00.003+02:00

Ik heb wat gespeeld met Picnik en daar de foto van Mark uit een vorig blog bewerkt: meer golven en sneeuw. Is wel leuk. Vervolgens heb ik diezelfde foto maar weer gebruikt voor de omslag van een tijdschrift dat ik persoonlijk direct zou kopen. Alle exemplaren! Let op:

Nou, dat zal wel weer het nodige commentaar opleveren! Enfin, dit klusje was in 10 minuten geklaard, dus een makkie. Dit is een grappig Ding en als ik inspiratie heb weet ik waar ik terecht kan en wat er mogelijk is. Even als geheugensteuntje: ik zat op bighugelabs.com, via FD's Flickr Toys dus.

Leesvirus

2009-05-07T13:58:00.002+02:00

Vanmorgen ben ik met Mariekes klas (groep 6/7 van de Mauritsschool) naar de bieb gefietst voor de afsluiting van het Leesvirus. Ze speelden de quiz gelijk tegen de andere school, maar wonnen toch dankzij de kleiopdracht. De vragen over het boek Brulbaby's van Mieke van Hooft moesten ze gokken, want dat boek had hun juf niet te pakken kunnen krijgen. Het was jammer dat niet alle kinderen uit de klas de boeken hadden gelezen: sommigen deden mee aan de Kinderjury en waren daar dus druk mee. Maar nou ja: gelezen werd er in ieder geval! Meer informatie over Leesvirus vind je hier.
Hoera! Ik heb een blauw woordje 'hier' op mijn scherm! Daar ging dit hele verhaaltje eigenlijk om.
Tijd voor ding 8, trouwens.

Ding 7: Flickr verder ontdekken

2009-05-05T14:06:00.004+02:00

Inderdaad, sommige mensen kunnen leuke dingen doen met Flickr. Het kost mij al tijd genoeg om mijn eigen foto's bij te houden en af te drukken, al dan niet in kant-en-klaar album, dus ik wil het hier maar even bij laten. Als ik het goed heb gezien heeft Flickr wel veel meer mogelijkheden dan Picasa, maar voor mijn eigen gebruik ga ik toch voor Picasa. Dat is bovendien bekend bij mensen uit mijn omgeving, zodat we leuk elkaars foto's kunnen bekijken.
Als oefening heb ik een slideshow in elkaar geflickred van Mariekes kinderfeestje. Kan iemand mij vertellen hoe ik die in bijvoorbeeld dit berichtje kan plaatsen/linken?

Trouwens, vorige week zaten we een paar dagen in Friesland. Ik heb me heerlijk laten rondvaren door de lekkerste schipper ooit. Hierbij een foto als bewijs:

Nogmaals ding 6

2009-04-27T10:56:00.005+02:00

Ik heb een mapje foto's geupload naar Picasa en naar Flickr. Flickr doet er eindeloos over en kon ook niet alle foto's aan, Picasa werkt veel sneller en handiger. Vind ik tenminste. Nu ga ik nog eens proberen een foto van Eva-Lotta bij dit berichtje te plaatsen op een beetje logische plek. Ze is vanmorgen voor het laatst bij de oppas en haar oppasvriendinnetje krijgt een kussentje met deze foto erop gedrukt.
Nou, ik ga het proberen...

Dat lukte dus niet vanuit Picasa. Uiteraard had ik de foto ook gewoon op mijn pc staan, en dat is veel makkelijker. Volgens mij kan ik het beste voortaan eerst een foto waarvandaan dan ook downloaden en vervolgens weer uploaden, dat gaat sneller dan alles uitproberen! In ieder geval staat Eva-Lotta nu waar ik bedacht had dat ze moest staan!

In Picasa ben ik nu foto's aan het taggen en ik zal wat gaan delen met vrienden/familieleden. Kijken hoe dat werkt. Flickr is nog steeds aan het uploaden. En je mag maar twee filmpjes per maand toevoegen, dat is voor ons nooit genoeg!

Ding 6 vervolg

2009-04-24T21:41:00.006+02:00

Ik kan er nog niet over uit dat ik die foto's niet rechtstreeks in mijn blog kan krijgen. Nog es proberen, dus! Dit keer vanuit Picasa, en dat lukt wel. Nu nog bedenken hoe ik die foto vervolgens op z'n plek krijg...

Ding 6

2009-04-23T14:04:00.003+02:00

Vandaag voor het eerst Flickr bekeken. De naam alleen al! Maar vooruit, we houden ons braaf aan de opdracht. Als ik dit snap wil ik ook Picasa eens bekijken, want dat is tenminste gewoon Nederlands.

Vanmorgen las ik dat Martin Bril dood is. Ik vond het eigenlijk een iets te pedante man, maar zijn stukjes las ik graag, vooral als ze over kleine cafeetjes in kleine dorpjes gingen. Een goede reden om te proberen of ik een foto van 'm kan plaatsen bij dit bericht.

http://www.flickr.com/photos/roel1943/309048020/

O, dat is alleen nog maar de URL. Wat flauw.

Hee, nou staat ie bovenaan! Ik heb 'm met dat fotootje in de werkbalk boven dit bericht geupload vanaf mijn eigen 'mijn documenten'. Dat moet anders kunnen! En ik wil 'm ook op een andere plek hebben. Ga ik morgen met iets anders proberen.

Ding 4 en 5 vervolg

2009-04-21T20:51:00.000+02:00

Het is me dankzij mijn coach en echtgenoot toch gelukt om de RSS bij aanwinsten van de bieb toe te kunnen voegen aan mijn lijstje in Google Reader. En ik vond op youtube filmpjes van mijn jeugdidool die ik uiteraard nog nooit gezien had, want vroeger hadden we nog geen youtube! Nu kan ik alle aan hem gerelateerde nieuwe filmpjes zo terugvinden. Ik ben om; het is toch wel handig als je eenmaal door hebt wat je met RSS kunt.

Ding 4 en 5

2009-04-20T20:59:00.000+02:00

Ik had nog nooit van RSS gehoord. Dacht ik. Want nu zie ik het idd overal staan. En dat tekentje ook. De gedachte dat dat ook interessant voor mij zou kunnen zijn was nog nooit bij me opgekomen. Ik heb altijd het idee dat ik in een andere wereld leef dan mensen die wel weten wat al die afkortingen en tekentjes op een website betekenen.
Bij het lezen over RSS kon ik zo gauw niet bedenken wat ik er aan heb: ik kijk zelden op nieuwssites of zo. Toch maar de Volkskrant geprobeerd (Kunst) en de KB. Niet dat ik daar behoefte aan heb, maar dan kan ik in ieder geval zien of ik het kan. Vervolgens bedacht ik dat het ook wel handig is om van tevoren te weten wie de gasten zijn in DWDD. Hee, dat is nuttig! Alleen de aanwinsten van OB Deventer kreeg ik niet voor elkaar. Andere keer nog es proberen.

Ding 2

2009-04-20T11:37:00.000+02:00

Dit was ding 2 alweer. Eitje. Tenminste, met dit programma. Misschien heb ik meer moeite met een andere blogaanbieder, maar blogger.com werkt wel heel simpel.

Een grote stap is nu gezet

2009-04-20T11:05:00.000+02:00

Zo, eindelijk een eigen blog. En dat allemaal in het kader van 23Dingen. Ik red me aardig op computergebied, maar als het erg lastig wordt moet ik mijn 12-jarige dochter om hulp vragen. Dat moet maar eens afgelopen zijn! Vooral omdat ik graag de bieb weer in wil en het dan toch echt zelf moet kunnen. Gelukkig heb ik er lol in, al heb ik nooit zo de behoefte gehad aan het bijhouden van een blog. Maar wie weet, het schijnt erg verslavend te zijn!